1991–2024 döneminde Türkiye’de kadın ve erkek işsizlik oranlarının seyrini karşılaştırmalı olarak incelemekte ve işsizliğin cinsiyet temelli yapısal bir sorun olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular, tüm dönem boyunca kadın işsizliğinin erkek işsizliğinden daha yüksek seyrettiğini; kriz dönemlerinde bu farkın belirgin biçimde açıldığını ve toparlanma süreçlerinde dahi tam olarak kapanmadığını göstermektedir. Özellikle 2001 ve 2009 krizleri ile 2018 sonrası dönemde kadın işsizliğinin daha kalıcı ve kırılgan bir görünüm sergilediği dikkat çekmektedir. Bu durum, kadınların işgücü piyasasına erişimde, istihdamda süreklilik sağlamada ve ekonomik şoklara karşı korunmada yapısal dezavantajlara sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, cinsiyet temelli işsizlik farkının azaltılmasının ancak kadınlara yönelik nitelikli, güvenceli ve sürdürülebilir istihdamı merkeze alan bütüncül politikalarla mümkün olabileceğini vurgulamaktadır.
Dr. Öğretim Üyesi Burçin Çakır Gündoğdu hocamızın hazırladığı Türkiyede Cinsiyet temelli İşsizlik oranlarının değerlendirmesi hakkındaki yazının tamamı için
tıklayınız.
